• .
  • .
  • .

«Πρώτα απ’ όλα είναι ντροπή ένας σύλλογος γονέων να αποφαίνεται ποια παιδιά είναι δεκτά σε ένα σχολείο και ποιά όχι!». Μια άλλη ανακοίνωση από την Ένωση Γονέων Δήμου Κηφισιάς.

Οκτωβρίου 21, 2016
Από

Κανένας ρατσιστής και ξενοφοβικός δεν μπορεί να εμποδίσει αυτό το παιδί να πάει σχολείο.

«ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ

ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΩΝ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ»

Σ ’ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΟΛΟΥΣ, ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ !

     «Σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού η οποία κυρώθηκε από το ελληνικό κράτος με το νόμο 2101/1992, κάθε παιδί που βρίσκεται στη χώρα έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση (άρθο28) και το κράτος υποχρεούται να παίρνει όλα τα νομοθετικά διοικητικά και άλλα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή αυτών των δικαιωμάτων (άρθρο 4)». Αναφέρει σε ανακοίνωσή της η  Ένωση Γονέων  του Δήμου Κηφισιάς και συνεχίζει:

                 Η ένταξη προσφυγόπουλων στα δημόσια σχολεία, με τη βοήθεια όλων των φορέων της σχολικής κοινότητας, μπορεί να αξιοποιηθεί για να διευρύνει τον μορφωτικό και πολιτιστικό ορίζοντα όλων των παιδιών. Μπορεί να εμπλουτίσει τον ψυχικό τους κόσμο με τις αξίες της αλληλεγγύης, της αδελφοσύνης, της αλληλοκατανόησης, του σεβασμού στη διαφορετικότητα. Μπορεί να συμβάλλει στο να προετοιμαστούν οι επόμενες γενιές στην προάσπιση της ειρήνης και της φιλίας των λαών ως υπέρτατο αγαθό.

Επιπλέον η ένταξη προσφυγόπουλων στα δημόσια σχολεία θα μπορούσε να έχει πολλαπλά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες, διότι μπορεί να δώσει θέσεις εργασίας σε νέους επιστήμονες και να τονώσει τις τοπικές οικονομίες.

Η λύση στο προσφυγικό πρόβλημα δεν είναι ο εγκλεισμός των προσφύγων σε γκέτο για να μην τους βλέπουμε. Η λύση είναι η παύση των πολέμων που πυροδοτούνται από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που συγκρούονται στη Μέση Ανατολή. Ευθύνη έχει και η ελληνική κυβέρνηση που μέσω της συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ στηρίζει τις επεμβάσεις και επιπλέον συνυπέγραψε τη συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας.

  Στο Δήμο Κηφισιάς, το πρώτο Δημοτικό Σχολείο της Ν. Ερυθραίας και το 1ο Δημοτικό Σχολείο Κηφισιάς κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του 30 για να μορφώσουν προσφυγόπουλα που ξέφυγαν από τη φρίκη της Μικρασιατικής καταστροφής. Γι’ αυτό εμείς έχουμε έναν παραπάνω λόγο να παλέψουμε για τα μορφωτικά δικαιώματα των σημερινών προσφυγόπουλων. Γιατί έτσι τιμάμε τη γειτονιά μας, τους παππούδες μας, την ιστορία μας.

Με βάση τα παραπάνω θεωρούμε απολύτως απαράδεκτες αποφάσεις κάποιων συλλόγων γονέων που αρνήθηκαν τα σχολεία τους να υποδεχτούν προσφυγόπουλα. Πρώτα απ’ όλα είναι ντροπή ένας σύλλογος γονέων να αποφαίνεται ποια παιδιά είναι δεκτά σε ένα σχολείο και ποιά όχι ! Τα «επιχειρήματα» περί «προστασίας της υγείας» των δικών τους παιδιών είναι παντελώς αβάσιμα. Όπως έχει επανειλημμένα ανακοινωθεί όχι μόνον από κυβερνητικές πηγές, αλλά και από ανεξάρτητους φορείς που παρακολουθούν το θέμα όπως οι «Γιατροί του κόσμου» όλα τα παιδιά που θα πάνε στα σχολεία θα έχουν εμβολιαστεί. Αλλά ακόμα και εάν δεν είχαν εμβολιαστεί κάποια παιδιά, ποιος είναι ο ρόλος ενός γονιού, να αγωνιστεί για να εμβολιαστούν όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά, ή να ζητήσει κάποια να πεταχτούν στον Καιάδα.

 

Κανένα επιχείρημα περί «μη ύπαρξης κατάλληλων προϋποθέσεων» δεν μπορεί να εξωραΐσει τον παραληρηματικά ανθρωποφοβικό χαρακτήρα αυτών των αποφάσεων που είναι «βούτυρο στο ψωμί» φασιστικών οργανώσεων.

 

 

Οι γονείς αυτοί για να βοηθήσουν τα παιδιά τους, αν αυτά αγαπούν πρώτα απ’ όλα, πρέπει να σκεφτούν : Αν μεγαλώνει η ικανότητα των παιδιών τους να ζουν με «διαφορετικούς», μπορούν να ζήσουν και τα ίδια, έξω από τον κύκλο των κατασκευασμάτων του φόβου και του μίσους, μέσα στην ομορφιά και την πραγματικότητα της ποικιλίας. Αν θέλουν να διδάξουν στα παιδιά τους αγάπη και να τα στηρίξουν να στέκονται στη ζωή τους, θα πρέπει να θυμηθούν τη φράση του Νίκου Καζαντζάκη «για να λες ότι είσαι καλός άνθρωπος πρέπει να μπαίνεις στη θέση του άλλου».

«Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,
εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία
…….

Κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα
εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά
………………..

Θέλω να γυρίσω στην πατρίδα,
αλλά η πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου.

………………………………………………………….

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα είναι
μια ιδρωμένη φωνή στο αυτί σου
που λέει
φύγε,
τρέξε μακριά μου τώρα
δεν ξέρω τι έχω γίνει
αλλά ξέρω ότι οπουδήποτε αλλού
θα είσαι πιο ασφαλής απ΄ ό,τι εδώ»

 

Της Ουαρσάν Σαιρ*[1] από το ποίημα «Πατρίδα»

 

ΕΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ

ΔΗΜΟΥ ΚΗΦΙΣΙΑΣ

6937.721.203 – 6977.259.576 – e-mail: ds-esgk@googlegroups.com



[1]
 Η Ουαρσάν Σάιρ γεννήθηκε στην Κένυα και μεγάλωσε στην Αγγλία. Η πρώτη πλήρης ποιητική συλλογή της αναμένεται να κυκλοφορήσει το 2016, ωστόσο έχει ήδη τιμηθεί με διάφορα βραβεία, μεταξύ αυτών το Βραβείο Αφρικανικής Ποίησης από το Πανεπιστήμιο Brunel (2013).

Μοιραστείτε το άρθρο!!!

    Σχολιάστε

    Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

    *


    3 × 2 =