Τακτικές βουλγάρικης μαφίας. «Τι συμβαίνει με τον «τύπο» στο Δήμο Ωραιοκάστρου;»

Ιουνίου 8, 2017
Από

Όταν επιχείρησαν και κατά το παρελθόν να «πετάξουν» έξω εκπροσώπους των τοπικών μέσων ενημέρωσης. Εδώ ο τότε πρόεδρος Α. Καρύδης επί τω έργω, έφτασε στο σημείο να καλέσει την αστυνομία για να βγάλει έξω τον Στάθη Κελεσίδη. Τελικά ο μόνος που «βγήκε έξω» ήταν ο πρόεδρος, που έχασε τη θέση του.

Ρωτάει σε άρθρο του ο δημοτικός σύμβουλος Γ. Εδιρνέλης και αναφέρεται στο δήμαρχο ο οποίος σε πρόσφατη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου απαίτησε από παραβρισκόμενο εκπρόσωπο του τύπου Κ.Π. «να περάσει έξω». Και όταν αυτός φυσικά αρνήθηκε, ο δήμαρχος- ως γνήσιος δημοκράτης που είναι – ζήτησε από τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου να τον  «βγάλει έξω», πράγμα που ούτε αυτός έκανε, αφού σαν νομικός γνωρίζει, ότι κανένας δεν  μπορεί να απαγορεύσει  ή να «βγάλει έξω» οποιονδήποτε πολίτη, από μια συνεδρίαση δημοτικού συμβουλίου.

Κάτι που δεν γίνεται ούτε καν στη Βουλγαρία, για να μην αναφερθούμε σε αφρικάνικες χώρες ή στα Εμιράτα του Περσικού κόλπου.   

Το ότι ο Γαβότσης μετέτρεψε μέσα  σε δύο χρόνια το Ωραιόκαστρο σε  ένα τριτοκοσμικό δήμο που δεν μπορεί  να μαζέψει ούτε καν τα σκουπίδια, αυτό δεν σημαίνει ότι θα τον αφήσουμε να εφαρμόσει τακτικές βουλγάρικης μαφίας που θα αποκλείει πολίτες και δημοσιογράφους από συνεδριάσεις του Δήμου. Όπως δεν το επιτρέψαμε και κατά το παρελθόν, όποτε  το επιχείρησε.

Στο άρθρο του ο Γ. Εδιρνέλης σημειώνει μεταξύ άλλων:

«Αφορμή για το άρθρο εκείνο ήταν η φορτισμένη συζήτηση για τον κανονισμό λειτουργίας του Δημοτικού Συμβούλιου του Δήμου Ωραιοκάστρου (Πέμπτη 27-11-2014) και συγκεκριμένα για το θέμα που αφορούσε την παρουσία ή όχι,  των τοπικών blogs και των sites στις συνεδριάσεις του Δ.Σ μετά την αποτυχημένη απόπειρα του τέως Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου να «αποβάλει» από την αίθουσα συνεδριάσεων τα blogs  και τα site.

Έκτοτε τα πράγματα ομαλοποιήθηκαν και οι παρουσία των ενημερωτικών μέσων του Ωραιοκάστρου στις συνεδριάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων ήταν συνεχής, αδιάλειπτη και ακώλυτη.

 Όλα αυτά όμως μέχρι την 25-5-2017 οπότε κατά τη συζήτηση του τελευταίου θέματος της ημερήσιας διάταξης ο Δήμαρχος κ. Γαβότσης απαίτησε από δημοσιογράφο, μέλος της ΕΣΗΕΑ και κάτοχο ιστοσελίδας να αποχωρήσει από την αίθουσα για να συζητηθεί ένα θέμα «of the record».

Στην δικαιολογημένη άρνηση του δημοσιογράφου να αποχωρήσει με βάση το προαναφερθέντα δικαιώματα του, ο Δήμαρχος απαίτησε από τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου «να τον βγάλει έξω» κάτι το οποίο βέβαια δεν έγινε αφού κανείς δεν έχει δικαίωμα να αποβάλει τον οποιονδήποτε (πόσο μάλλον έναν δημοσιογράφο) από δημόσια συνεδρίαση σε δημόσιο χώρο, χωρίς βάσιμο λόγο και αιτία αλλά απλώς και μόνο με κριτήριο την επαγγελματική του ιδιότητα, πράγμα ο Πρόεδρος ως νομικός το γνώριζε πολύ καλά.

Το νέο αυτό γεγονός έρχεται να προστεθεί στο παλαιότερο και να  φανερώσει αρκετές πτυχές του τρόπου αντίληψης και νοοτροπίας που διακρίνει τη Δημοτική Αρχή στη σχέση της με τον Τύπο που μόνο κολακευτικές και αποδεκτές  δεν μπορούν να χαρακτηριστούν.

Είναι καιρός να κατανοήσει η διοίκηση και ο κ. Γαβότσης ότι η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να καταγράφει την πραγματικότητα και να την παρουσιάζει στο κοινό προς ενημέρωση του τελευταίου αυτούσια, απροκατάληπτα και χωρίς πολιτικούς ή άλλους χρωματισμούς».

Ολόκληρο το άρθρο του Γ. Εδιρνέλη:

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ  ΚΑΙ ΜΜΕ

 του Γρηγόρη Εδιρνέλη*

                                                 ————————–

Η Παγκόσμια Ημέρα της Ελευθερίας του Τύπου έχει καθιερωθεί από το 1993 να τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Μαΐου σε ανάμνηση της Διακήρυξης που υπέγραψαν Αφρικανοί δημοσιογράφοι το 1991 για ελεύθερα, ανεξάρτητα και πλουραλιστικά ΜΜΕ.

Καθοριστικότερος δείκτης δημοκρατίας σε μια συνταγματικά οργανωμένη κοινωνία αποτελεί ο βαθμός διαφύλαξης της ελευθερίας του Τύπου, τόσο ως θεσμικής εγγύησης όσο και ως ατομικού-υποκειμενικού δικαιώματος.

Η προστασία του θεμελιωδών δικαιωμάτων της ελευθερίας της έκφρασης και της ελευθερίας του Τύπου κατοχυρώνονται από το άρθρο 19 της Παγκόσμιας Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ αλλά και από το Σύνταγμά μας.

«Παν πρόσωπο έχει το δικαίωμα στην ελευθερία εκφράσεως. Το δικαίωμα τούτο περιλαμβάνει την ελευθερία της γνώμης ως και την ελευθερία  λήψεως ή μεταδόσεως πληροφοριών ή ιδεών, άνευ επεμβάσεως δημοσίων αρχών και ασχέτως συνόρων», αναφέρεται στο άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Επίσης, το Ελληνικό Σύνταγμα στο κεφάλαιο «Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα» και στο άρθρο 14 προβλέπει:

1. Kαθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Kράτους.

2. O τύπος είναι ελεύθερος. H λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται.

Συνεπώς εξυπακούεται ότι οι δημοσιογράφοι πρέπει να θεωρούν ως δεδομένο το δικαίωμα τους στην ελεύθερη και άφοβη μετάδοση της αλήθειας.

Περαιτέρω στο καταστατικό της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) προβλέπονται…..

Άρθρο 7

1. Τα δόκιμα, τακτικά και αντεπιστέλλοντα μέλη έχουν την υποχρέωση:

α) ………………..

β) Να υπερασπίζονται σε κάθε περίπτωση την ελευθεροτυπία και να μη συνεργάζονται στην επιβολή και την άσκηση οποιασδήποτε λογοκρισίας ή μέτρου που περιορίζει κατά οποιοδήποτε τρόπο την ελευθερία του Τύπου.

4. Η παράβαση των παραπάνω υποχρεώσεων αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα.

Στις αρχές Δεοντολογίας του Δημοσιογραφικού Επαγγέλματος  και ειδικά στο Προοίμιο αναγράφεται ότι «Ο Κώδικας Επαγγελματικής Ηθικής και Κοινωνικής Ευθύνης των δημοσιογράφων-μελών της Ε.Σ.Η.Ε.Α. έχει στόχο:

* Να αποθαρρύνει και να αντιστέκεται σε κάθε απόπειρα κρατικού ή άλλου επηρεασμού με τον αυτοκαθορισμό κανόνων υπεύθυνης επαγγελματικής λειτουργίας.

* Να κατοχυρώσει την ελευθερία της πληροφόρησης και της έκφρασης, την αυτονομία και αξιοπρέπεια του δημοσιογράφου και να θωρακίσει την ελευθεροτυπία επ’ αγαθώ της δημοκρατίας και της κοινωνίας, κ.λ.π

                                                          ———-

ΓΙΑΤΙ όμως γράφεται το άρθρο αυτό και παρατίθενται τόσες λεπτομέρειες περί του δημοσιογραφικού λειτουργήματος;

Είχα αναφερθεί παλαιότερα (9-12-2014) αναλυτικά, στα δικαιώματα των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης να παρίστανται, να μαγνητοφωνούν και να βιντεοσκοπούν τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Ωραιοκάστρου.

Αφορμή για το άρθρο εκείνο ήταν η φορτισμένη συζήτηση για τον κανονισμό λειτουργίας του Δημοτικού Συμβούλιου του Δήμου Ωραιοκάστρου (Πέμπτη 27-11-2014) και συγκεκριμένα για το θέμα που αφορούσε την παρουσία ή όχι,  των τοπικών blogs και των sites στις συνεδριάσεις του Δ.Σ μετά την αποτυχημένη απόπειρα του τέως Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου να «αποβάλει» από την αίθουσα συνεδριάσεων τα blogs  και τα site.

Έκτοτε τα πράγματα ομαλοποιήθηκαν και οι παρουσία των ενημερωτικών μέσων του Ωραιοκάστρου στις συνεδριάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων ήταν συνεχής, αδιάλειπτη και ακώλυτη.

 Όλα αυτά όμως μέχρι την 25-5-2017 οπότε κατά τη συζήτηση του τελευταίου θέματος της ημερήσιας διάταξης ο Δήμαρχος κ. Γαβότσης απαίτησε από δημοσιογράφο, μέλος της ΕΣΗΕΑ και κάτοχο ιστοσελίδας να αποχωρήσει από την αίθουσα για να συζητηθεί ένα θέμα «of the record».

Στην δικαιολογημένη άρνηση του δημοσιογράφου να αποχωρήσει με βάση το προαναφερθέντα δικαιώματα του, ο Δήμαρχος απαίτησε από τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου «να τον βγάλει έξω» κάτι το οποίο βέβαια δεν έγινε αφού κανείς δεν έχει δικαίωμα να αποβάλει τον οποιονδήποτε (πόσο μάλλον έναν δημοσιογράφο) από δημόσια συνεδρίαση σε δημόσιο χώρο, χωρίς βάσιμο λόγο και αιτία αλλά απλώς και μόνο με κριτήριο την επαγγελματική του ιδιότητα, πράγμα ο Πρόεδρος ως νομικός το γνώριζε πολύ καλά.

Το νέο αυτό γεγονός έρχεται να προστεθεί στο παλαιότερο και να  φανερώσει αρκετές πτυχές του τρόπου αντίληψης και νοοτροπίας που διακρίνει τη Δημοτική Αρχή στη σχέση της με τον Τύπο που μόνο κολακευτικές και αποδεκτές  δεν μπορούν να χαρακτηριστούν.

Είναι καιρός να κατανοήσει η διοίκηση και ο κ. Γαβότσης ότι η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να καταγράφει την πραγματικότητα και να την παρουσιάζει στο κοινό προς ενημέρωση του τελευταίου αυτούσια, απροκατάληπτα και χωρίς πολιτικούς ή άλλους χρωματισμούς.

 Δεδομένου πως η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν έχει το χρόνο, τη δυνατότητα ή και το ενδιαφέρον να ενημερωθεί για το τι γίνεται στον κόσμο από εναλλακτικές πηγές, οι δημοσιογράφοι γίνονται τα αυτιά και τα μάτια του μέσου ανθρώπου.

Το δελτίο ειδήσεων ή η εφημερίδα ή η ειδησεογραφική ιστοσελίδα είναι το παράθυρο για τον έξω κόσμο όσον αφορά το μέσο άτομο. Το τι λαμβάνει χώρα στην άλλη άκρη της πόλης μας ή ακόμα και στη διπλανή γειτονιά μας, περιγράφεται, ερμηνεύεται και «χρωματίζεται» από τους δημοσιογράφους για εμάς.

Ας μην λησμονούμε ότι η ελεύθερη κριτική και θεώρηση των πραγμάτων καθώς και η διακίνηση της οποιασδήποτε πληροφορίας χωρίς παραμόρφωση και σκόπιμη αλλοίωση της,  αποτελούν μέλημα του δημοσιογράφου.

Ελπίζω ότι το μελανό αυτό παρατράγουδο θα είναι το τελευταίο ατυχές στην ιστορία των συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου του Ωραιοκάστρου γιατί σε περίπτωση επανάληψης παρόμοιας συμπεριφοράς θα έχουμε πλέον κάθε δικαίωμα να μιλάμε όλοι μας για δημοκρατική εκτροπή.

Χρήσιμο και γόνιμο θα ήταν να αναφέρουμε εδώ και τα λόγια του Βρετανού πολιτικού Enoch Powell  (1912-1998) πως «Οι πολιτικοί που τους ενοχλούν τα Μέσα Ενημέρωσης είναι σαν τους ναυτικούς που τους πειράζει η θάλασσα.»

Ο Γρηγόρης Εδιρνέλης είναι δικηγόρος, δημοτικός σύμβουλος Ωραιοκάστρου και επικεφαλής της ΔΚΠΩ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  – ΑΝΑΤΡΟΠΗ

 

 

Μοιραστείτε το άρθρο!!!

    Σχολιάστε

    Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

    *


    − 5 = 3