• .
  • .
  • .

Ένα όμορφο καλοκαιρινό βράδυ με τη μουσική του Χατζιδάκι στον κήπο της εκκλησίας.

Ιουνίου 22, 2017
Από

Το βράδυ του  θερινού  ηλιοστάσιου  την Τετάρτη  21 Ιουνίου, ξεκίνησε ο φετινός κύκλος των ποιοτικών εκδηλώσεων στον κήπο της εκκλησίας, με τον καλύτερο τρόπο, με την μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.

Ο πάτερ- Νικόλαος πρόσφερε ένα μουσικό  καλοκαιρινό βράδυ με τον συνθέτη που σφράγισε με το έργο του  τη μεταπολεμική ελληνική μουσική. Με την προβολή της εξαιρετικής αισθητικής μουσικής συναυλίας  του Διονύση Σαββόπουλου, για τον Μάνο Χατζιδάκι.

Τέτοιες εκδηλώσεις πρώτα – πρώτα  τιμούν τους διοργανωτές και  αποτελούν μια σπουδαία προσφορά πολιτισμού στην τοπική κοινωνία.

Παραθέτουμε τα σχόλια που έγιναν μετά από  την πραγματοποίηση της συναυλίας.   

«Ακούγοντας μελωδίες του Χατζιδάκι, όπως το «Πες Μου Μια Λέξη» και την «Μπαλάντα του Ουρί», να παιανίζουν στον αέρα, ένιωσα ότι η μουσική που μας έχει χαρίσει ο σπουδαίος μας συνθέτης είναι σχεδόν μαγική. Την ακούς, κλείνεις τα μάτια σου και ταξιδεύεις σε έναν κόσμο όπου όλα είναι όμορφα και γαλήνια».

«Ξεχώρισα την εξαιρετική ροκ διασκευή στο «Ο Χορός των Σκύλων», αλλά και το «Χάρτινο το Φεγγαράκι», στο οποίο ο Σαββόπουλος πρόσθεσε εμβόλιμα στίχους από σπουδαία ελληνικά τραγούδια, τους οποίους ερμήνευσαν ταλαντούχοι νέοι καλλιτέχνες. Με αυτόν τον τρόπο, τα παραδοσιακά «Τζιβαέρι» και «Ιτιά», μέχρι τα «Νύχτωσε Χωρίς Φεγγάρι» και «Πριν το Χάραμα Μονάχος», ενώθηκαν με μία από τις πιο λυρικές μελωδίες στην ιστορία της ελληνικής μουσικής.

 «Το έργο του, όσο περνάει ο καιρός, θα κερδίζει ολοένα και περισσότερο, γιατί το χαρακτηρίζει ένα μοναδικό στοιχείο: η ειλικρίνεια. Κι αυτό το προτέρημα της ειλικρίνειας και αυθεντικότητας είναι, νομίζω, αφάνταστα μεγάλο. Σε μια πρώτη αποτίμηση του έργου του, μπορούμε να πούμε ότι ο Χατζιδάκις δεν είναι επίγονος του Τσιτσάνη αλλά ισάξιός του και, ταυτόχρονα, συνεχιστής του με όλη τη σημασία του όρου. Ίσως το “Είμ’ αητός χωρίς φτερά” με τις λαϊκές του προδιαγραφές δεν είναι το πιο αντιπροσωπευτικό του τραγούδι. Είναι το “Χάρτινο το φεγγαράκι” και μια σειρά άλλα τραγούδια, που η επενέργειά τους ακόμα και σήμερα είναι πολύ μεγάλη για την πορεία της Ρωμιοσύνης, ανώτερη σχεδόν απ’ όλα τα λαϊκά τραγούδια των ρεμπέτηδων. Γιατί αυτά είναι τραγούδια βιωματικά, που έθρεψαν και λύτρωσαν τους ανθρώπους μιας ολόκληρης εποχής.

Νίκος Μαμαγκάκης

Μοιραστείτε το άρθρο!!!

    Σχολιάστε

    Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

    *


    4 − = 3